RSS Feed

اثاث کشی

۲۲ شهریور ۱۳۹۸ توسط مرتضی م

بسم الله الرحمن الرحیم

 

امروز سالگرد اثاث کشی هست، از خونه قبلی که فروخته بودیم اش، به زیر زمینی بدون نور، بدون حیاط، نمور، کوچک ، حمام و توالت اش مشترک بود، محله بدی بود، فاضلاب اش هم چند وقت یک بار بالا می زد، در همسایگی دو مدرسه، مدرسه ابتدای و مدرسه متوسطه اول!

 

دلیل هم کاملا واضح بود، خانه را فروخته بودیم، خانه جدید خریده بودیم ولی دست مستاجر بود و پولی برای کرایه خانه موقتی تا زمان تخلیه خانه خودمان نداشتیم. و تن به چنین خانه ای با اوضاع و همسایگانی افتضاح دادیم. یک سری مسائل دیگه هم داشت که حتی نوشتن اش بعد یکسال اذیت ام می کنه.

 

چون خانه قبلی طبقه چهارم بدون آسانسور بود، تقریباً هیچ یک از افراد فامیل برای جمع کردن وسایل زندگی نیامدند، یعنی اصلی ترین دلیل فروش خانه قبلی هم همین بود، پای پدران و مادرانمان از خانه بریده شده بود.

 

و خانمم، این  شیرزن یک تنه دست به همه زحمات بعدی اش داد. چه شب هایی که تا نصفه شب مشغول پرستاری بود، آن هم بدترین نوع پرستاری…

 

گذشت و گذشت تا چهار ماه بعد خانه ای جدید کرایه کردیم، چیزی در حدود ۳۰ متر.

یک ماه بعد هم مستاجرمان زنگ زد و گفت ما می خواهیم پیش از موعد بلند شویم، ناگاه دیدیم از آسمان پول رسید و پول پیش خانه فعلی را تسویه کردیم و هنوز به عید نزدیک نشده بودیم که ساکن خانه جدید شدیم.

 

و این خانه بدست نیامد، مگر با خون دل خوردن های همسرم.


بدون دیدگاه »

بدون دیدگاه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *