RSS Feed

برای هنرمندان گمنام خانگی

۲ مهر ۱۳۹۵ توسط مرتضی م

بسم الله

در گذشته، هنر ایرانی میان زندگی ها بود. یعنی زنان هنرمند ، قالی می بافتند، ترمه دوزی می کردند ، انواع کیف و لباس ها حاصل هنر دستان زنان هنرمند بود. شوهرها هم هنگام کار، آمدن به خانه و و و با دیدن هنر خانم هایشان آرام می شدند.

هنوز هم میان زن های عشایر، روح تامین هنر زندگی زنده است. چیزی که در همنت روستا هم مشهود بود و بنده ای که فرزند شهر هستم، به مردان قشقایی غبطه می خوردم و هرگز تصور چنین زندگی زیبایی نداشتم….

در گذشته نه چندان دور مادران ما در تمامی روستاها و شهرها، به فرزندان آموزش می دادند که هنر را در خانه بیاورند، هنر جاری بود و زندگی ها هم شیرین تر بود!

مدرنتیه، این رفتار های شیرین را از زندگی گرفت، و هنر بجای عمومی بودن، مخصوص هنرمندان شده! و دیگر وسایل روزمره زندگی هم هنری نیست، هنر به فیلم ها و نقاشی ها تقلیل پیدا کرده. کسی کمتر وسیله هنری در دست اش می گیرد و این فاجعه فرهنگی به بار آورد.

*

در این میان، خیلی خوشوقت بودم که در میان دود و شلوغی های شهر، صاحب یکی از هنرهای خانگی شده ام . . .

هنری، برای استفاده در زندگی روزمره، که با هر دفعه استفاده، روح تازه شود.


۳ دیدگاه »

  1. MAmirN گفت:

    این کیف زیبا همان محصول هنر خانگی است؟

  2. سالاری گفت:

    درود بر شما… بسیار زیبا بود. هنر نزد ایرانیان و بس. البته هنرمندان ایرانی همچنان به کارشان ادامه می دهند ولی فکر می کنم انعکاس کارهایشان ضعیف است. احتمالا خودشان اینکار را انجام نمی دهند و همچنین دستگاه های متولی نیز کم کاری می کنند…. متشکرم.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *